توماس ال. ساعتی و لوئیس جی. وارگاس
مترجم: محمد باقرزاده
تجزیه و تحلیل یک مسأله بوسیله تقسیم آن به اجزای سازنده مسأله برای مطالعة رفتار اجزاء، یک ابزار مهم تحقیق علمی برای آزمون فرضیهها و حل مسائل شده است. ثابت شده است که این روش در حل کردن مسائل بسیار موفق عمل نموده است. این روش انسان را قادر ساخته تا در کرة ماه فرود آید، انرژی اتم را مهار سازد، ارتباطات جهانی را بدست گیرد، رایانه را اختراع کند و هزاران چیز مفید و غیرمفید تولید نماید. اما این روش در دنیای انسانی آنچنان مؤثر نبوده است. برای مثال حمل و نقل یک مسأله فنی – اجتماعی است و صرفاً یک مسأله فنی مانند سفر به کره ماه نیست. به معنای دقیق کلمه، آن¬طور که مسائل صرفاً فنی حل میشوند، مسائل فنی- اجتماعی آن¬گونه حل نمیشوند. در مسائل فنی اجتماعی جواب نشانه این است که یک توافق منطقی بین الزامات مختلف بدست آمده است. بهترین جواب ممکن است بهترین جواب فنی، اقتصادی، سیاسی یا اجتماعی نباشد حتی اگر جواب باید همة آنها را در نظر بگیرد. بنابراین تجزیه و تحلیل، که مسأله را به اجزاء سازندة آن تقسیم میکند نمیتواند یک جواب توافقی مناسب برای مسائل فنی- اجتماعی ایجاد کند. آنچه مورد نیاز است، یک روش تلفیق (ترکیب) است که بتواند یک کل، از اجزاء تشکیل دهد. این روش باید بوسیله پیشبینی کردن به فرد قدرت پرداختن به معیارها و اهداف مختلف، اولویتبندی اهمیت نسبی آنها برای ایجاد بهترین جواب توافقی، بر طبق عوامل مختلف و تأثیرات مربوطه و معیارهایی که دارند، بدهد …