در دنیای سرمایهگذاری استراتژیها ابزار گوناگونی برای سرمایهگذاری وجود دارد، ولیکن میتوانیم سرمایهگذاریها را در سه دسته اصلی تقسیمبندی نماییم، مزیت اصلی که در این مقاله پیگیری میشود، از این دیدگاه است که تصمیمگیری در ارتباط با انتخاب نوع سرمایهگذاری را ساده تر میکند.
در ادامه به معرفی این سه نوع سرمایهگذاری و بیان مزایا و ایرادات آنها پرداخته میشود:
۱٫سرمایهگذاری منفعل(غیر فعال)
سرمایهگذاری غیر فعال، زمانی رخ میدهد که شما به عنوان سرمایهگذار تصمیمگیری را به دست شخص دیگری سپرده و در حقیقت زمانی رخ میدهد که شما در تصمیمگیری مرتبط با سرمایهگذاری دخالتی نداشته باشید. به عنوان مثال شما سرمایهگذاری را به عهده مدیر سرمایهگذاری خبرهای محول مینمایید.
مزیت اصلی سرمایهگذاری غیرفعال این است که شما نیازی به داشتن تخصصی در ارتباط با سرمایهگذاری ندارید و همچنین شما نیازی به صرف زمان یا حتی هزینههای مازاد در ارتباط با سرمایهگذاری خود نخواهید داشت.
ایراد اساسی این نوع سرمایهگذاری نیز این است که اولا شما کنترل مستقیم روی پولتان را از دست میدهید و ثانیا بازده این گونه سرمایهگذاری معمولا ناچیز میباشد
از نمونههای بارز این نوع سرمایهگذاری میتوان به حسابهای پسانداز، اوراق دولتی، سرمایهگذاری در مستغلات و صندوقهای مشترک سرمایهگذاری اشاره نمود. اغلب افراد برای بازنشستگی خود جهت بهرهمندی از برخی امتیازات خاص مالیاتی در سرمایهگذاریهای غیر فعال سرمایهگذاری مینمایند که البته این موضوع در هر کشوری متفاوت است.
۲٫سرمایهگذاری فعال
در سرمایهگذاری فعال شما نقش فعالی در مدیریت سرمایهگذاری خواهید داشت. این شکل از سرمایهگذاری میتواند تمرکز و دید بلندمدتی روی خرید و نگهداشت پرتفوی سهام داشته باشد یا میتواند نگاه کوتاه مدتی همانند معامله قراردادهای آتی داشته باشد.
برای انجام صحیح سرمایهگذاری فعال شما نیازمند دانش کافی، ابزار و استراتژیهای مورد استفاده در سرمایهگذاری هستید. شما همچنین نیاز به درک مفاهیم و اصول اساسی نظیر زمان تشکیل پرتفوی بهینه، نحوه کاهش زیان و تحلیل بازار خواهید داشت. علاوه بر این شما میبایست از توانایی بالایی جهت به کارگیری این استراتژیها در مواقع لزوم برخوردار باشید که مورد آخر معمولا مشکلترین جنبه سرمایهگذاری فعال میباشد.
مزیت سرمایهگذاری فعال، قدرت اعمال کنترل بیشتر روی سرمایهگذاری نسبت به سرمایهگذاری غیرفعال و نیز توانایی بالقوه بالاتر جهت کسب سود از دیدگاه نظری است و عیب این گونه سرمایهگذاری ،صرف زمان در کسب دانش مورد نیاز و مهارت لازم جهت مدیریت سرمایهگذاریها و همچنین احتمال تحمل زیان بالقوه نسبت به سرمایهگذاری غیرفعال میباشد. از نمونههای بارز سرمایهگذاری فعال میتوان به سرمایهگذاری در سهام، اختیارات، معاملات آتی، معاملات ارزی، خرید و نگهداشت پرتفوی بهینه سهام، خرید و نگهداشت اموال تجاری، مسکونی و مستغلات اشاره نمود.
۳٫سرمایهگذاری مولد
با سرمایهگذاری مولد شما حقیقتا سرمایهگذاری را در جهتی که منجر به سود بیشتر میشود، سوق میدهید. این شکل از سرمایهگذاری نیازمند مقدار زیادی مهارت و تجربه میباشد، لیکن اگر شما دارای مهارت و تجربه کافی شوید ،قادر خواهید بود به منافع زیادی دست پیدا نمایید. به همین دلیل، سرمایهگذاری مولد اغلب تحت عنوان «تبدیل فکر به پول» تعبیر میشود.
از مزایای سرمایهگذاری مولد میتوان به بالاترین سود بالقوه و بالاترین درجه کنترل و انعطافپذیری اشاره نمود.
از معایب آن نیز نیاز به داشتن بالاترین درجه از دانش، استقراض مجموع زیادی از پول و همچنین احتمال بالقوه بسیار بالای تحمل زیان در صورت اشتباه را میتوان نام برد.
نمونههای بارز سرمایهگذاری مولد شامل توسعه املاک، نوسازی املاک، اصلاحات تجاری و توسعه، بازاریابی محصول جدید و… میباشد.
در پایان هنگامی که شما در حال تصمیم گیری در ارتباط با این سه طبقه از سرمایهگذاری هستید، میبایست به برخی موارد نظیر: سطح دانش و تجربه خود، نقاط قوت و ضعف، دسترسی خود به منابع شامل پول و زمان و به خصوص عوامل شخصیتی خود شامل مهارت مدیریت زمان، مهارت تصمیمگیری، تحمل ریسک و انضباط شخصی توجه نمایید، البته بسیاری از مشاوران خبره جهت کمک به شما در هریک از این طبقهها و نیز بسیاری از منابع جهت کسب دانش و تجربه وجود دارد.
نویسنده: مهدی علی نژاد ساروکلائی (به نقل از دنیای اقتصاد)